Murat Ülker, Diyanet’in 6 Mart Cuma hutbesini okurlarıyla paylaştı.
Ramazan kutlu olsun. Ne beğenilen ve kolay bir ibadettir, ORUÇ, çünkü hiçbir şey yapmayınca kabul oluverir. Yemez, içmezsiniz, kötülük esasen yapmazsınız. Ayrıyeten sadaka verir, paylaşır, namaz kılar, zekat verirseniz bu ayda, ayrıyeten mükafatlandırılırsınız.
Hz. Peygamberimiz (sav) şöyle diyor: Müminin işi ne kadar hayret vericidir! Elbet onun her işi kendisi için iyidir. Bu durum yalnız mümine mahsustur: Ona bir sevinç (nimet) isabet ederse şükreder, bu onun için hayır olur; bir dert isabet ederse sabreder, bu da onun için hayır olur.Kaynak: Sahih-i Müslim, Zühd ve Rekāik, 64 (Hadis no: 2999)
Ramazan’da her müminin vermesi gereken ZEKÂT VE FITIR SADAKASI vardır. ZEKÂT, varlığı olan ve geçimini temin edebilen mesela kâfi maaşı, kirada olsa barınağı ve günlük iş vb muhtaçlıkları için gezinme imkanı olanların bir yıldan fazla müddet ellerinde bulundurdukları, zekat için asgarî varlık limiti olan 650 kg buğday fiyatına eşit ve fazlası olan varlıklarının en az kırkta birini, aslında bakmakla yükümlü olduğu anne, baba, eş ve çocukları haricinde üstte belirtilen mali duruma ulaşamamış şahıslara, kendine en yakın toplumsal etraftan başlayarak karşılıksız vermesidir.
FITIR SADAKASI ise herkesi bayram sevincine iştirak etmesi için inananların gereksinim sahiplerini tespit ederek birbirlerine verdikleri bir nevi ikramdır. Her sene yine hesaplanıp açıklanmaktadır.
İşte ben de bu hafta Cuma hutbesinde bu bahisten bahsedildiğini duyunca hem kendime tenbih hem inanan takipçilerime hatırlatma olarak hutbeyi ekledim.
Ramazan’a ilişkin bir namaz olarak da Teravih, İslam’da Ramazan ayında yatsı namazından sonra kılınan bir gece namazıdır. Bu namaz kolaylık açısından iki yahut dört rekatlık kısımlar halinde, hatta cemaatle kılınır. Zati TERAVİH ismi da Arapçada dinlenmek, rahatlamak manasındadır. Bir sünnet olan bu namaz, Türkiye’de yaygın olarak 20 rekât, bazen de 8 rekât, cemaatle yahut tek başına kılınabilir.
Malımız, mülkümüz, sahip olduğumuz bütün imkânlarımız Aziz Rabbimiz tarafından bizlere verilmiş birer emanettir. Bu emanetlerin şükrünü eda etmek; varlıklarımızı muhtaçlık sahipleriyle, yetim, öksüz ve kimsesizlerle paylaşmakla gerçekleşebilir. İşte bu emanet şuurunun ibadete dönüşmüş hali, zekât ve fıtır sadakasıdır.
Zekât, İslam’ın beş temel temelinden biridir. Zekât, yalnızca bir bağış değil, şahsen Allah ve Resûlü tarafından belirlenmiş bir ibadettir. İnsanın malını eksilten değil, bereketlendiren ilahi bir nimettir.(1) “Onların mallarında, muhtaç ve fakirler için bir hisse vardır”(2) ayetinde buyrulduğu üzere zekât, yoksulu minnet altında bırakan bir lütuf değil, ona hakkını teslim etmektir.
Zekât, müminler ortasında yardımlaşma ve dayanışma, rahmet ve şefkat köprüleri kurar. Birlik ve beraberliğin daha da güçlenmesine vesile olur. Kardeşliğin gönüllerde, hanelerde ve sofralarda hissedilmesini sağlar. Bu istikametiyle zekât, toplumsal barış, huzur ve dayanışmaya büyük katkı sunar.
Zekât vermek, kişiyi bencillikten, hasetten ve cimrilikten arındırır. Zekât, insanın; içindeki mal sevgisini ve dünya hırsını dizginlemesine, günahlarından arınmasına yardımcı olur. Sevgili Peygamberimiz (s.a.s)’in buyurduğu üzere, “…Zekât, suyun ateşi söndürdüğü üzere yanılgı ve günahları silip yok eder.”(3)
Fitre olarak bildiğimiz fıtır sadakası ise; Ramazan-ı şerife ulaşmanın, bayrama kavuşmanın şükrüdür. Peygamber Efendimiz (s.a.s), bayram namazımızı kılmadan evvel fıtır sadakalarımızı gereksinim sahiplerine ulaştırmamızı emretmektedir. (4) Çünkü fıtır sadakası ile Ramazan Bayramı; merhamet ve muhabbetin, sevinç ve sevincin toplumun tamamına yayıldığı müstesna bir vakit dilimine dönüşmektedir.
Zekât ve fıtır sadakasında temel olan; evvel kişinin, etrafından muhtaçlık sahibi akrabalarını ve komşularını gözetmesidir. Sonra da yardımlarını mazlum ve mağdur coğrafyalarda bulunan kardeşlerine ulaştırmasıdır. Bugün bize düşen, içerisinde bulunduğumuz Ramazan-ı şerifi vesile kılarak zekât ve fitrelerimizle bir yoksulun sofrasını şenlendirmektir. Bir borçlunun yükünü hafifletmektir. Yolda kalmışa el uzatmaktır. Bir yetimin, bir öksüzün ve bir garibin yüzünü güldürmektir. Mazlumların yanında yer almaya, onlara umut olmaya devam etmektir. Böylece Ulu Rabbimizin bizlere lütfettiği imkânları ebedi yarara dönüştürmektir.
Hutbemizi Cenâb-ı Hakk’ın şu ayet-i kerimesi ile bitiriyoruz: “Namazı kılın, zekâtı verin. Kendiniz için evvelden ne hayır yaparsanız Allah katında onu bulursunuz. Kesinlikle ki Allah, yaptıklarınızı eksiksiz görür.” (5)
