TÜİK’in yayımladığı sosyoekonomik gelişmişlik araştırması, Türkiye’nin en yoksul 14 ilçesini ortaya koydu. Araştırmada bilhassa nüfusu düşük ve kırsal yüklü ilçelerin listenin alt sıralarında yer aldığı görüldü. İşte dikkat çeken liste…
İşte TÜİK bilgilerine nazaran Türkiye’nin en yoksul 15 ilçesi
Çankırı – Bayramören: Küçük bir kırsal ilçe, nüfusu yaklaşık 2 bin. Tarım ve hayvancılık ana geçim kaynağı. Göç sorunu yüksek, altyapı yetersiz. Eğitim ve sıhhat hizmetleri hudutlu.
Kastamonu – Pınarbaşı: Ormanlık alanda yer alan ilçe, 5 bin nüfuslu. Hayvancılık ve tarım ön planda. İşsizlik oranı yüksek, genç nüfus göç ediyor. Turizm potansiyeli düşük.
Sinop – Dikmen: Karadeniz’in iç bölümünde, 5 bin nüfus. Ormancılık ve tarım geçim kaynağı. Altyapı sıkıntıları var, eğitim düzeyi düşük. Göç nedeniyle nüfus azalıyor.
Kayseri – Felahiye: İç Anadolu’da, 6 bin nüfus. Tarım yüklü iktisat. Sulama meseleleri var, işsizlik yaygın. Sıhhat ve eğitim tesisleri yetersiz.
Sivas – Doğanşar: Doğu Anadolu geçişinde, 3 bin nüfus. Hayvancılık baskın. Kış kaideleri güç, göç yüksek. Altyapı yatırımları sonlu, iktisat sakin.
Konya- Derebucak: Toroslar’da, 6 bin nüfus. Tarım ve ormancılık ana kesim. Su kaynakları hudutlu, iş fırsatları az. Eğitim oranı düşük.
Giresun – Çamoluk: Karadeniz’de, 9 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık geçim. Göç sorunu büyük, altyapı zayıf. Turizm potansiyeli kullanılmıyor.
Sinop – Saraydüzü: Küçük kırsal ilçe, 6 bin nüfus. Ormancılık ve tarım iktisadı. İşsizlik yüksek, gençler göç ediyor. Sıhhat hizmetleri sonlu.
Sinop – Türkeli: Kıyı ilçesi, 17 bin nüfus. Balıkçılık ve tarım ön planda. Turizm düşük, altyapı yetersiz. Eğitim düzeyi orta.
Sinop – Erfelek: Doğal hoşlukları var, 12 bin nüfus. Tarım baskın. İş fırsatları az, göç var. Şelale turizmi potansiyelli.
Sinop – Durağan: Kızılırmak kenarında, 20 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık. Altyapı sıkıntıları, işsizlik yüksek. Eğitim tesisleri sonlu.
Sinop – Ayancık: Sahil ilçesi, 24 bin nüfus. Ormancılık ve balıkçılık. Sel afetleri yaşadı, iktisat sakin. Turizm geliştirilebilir.
Bingöl – Yayladere: Dağlık bölge, 2 bin nüfus. Hayvancılık ana bölüm. Altyapı yetersiz, işsizlik yaygın. Eğitim düzeyi düşük.
Siirt – Pervari: Güneydoğu’da, 32 bin nüfus. Tarım ve hayvancılık. Güvenlik sıkıntıları geçmişte etkiledi, iktisat zayıf. Göç oranı yüksek.
