21 Ocak gecesi Bolu Kartalkaya’daki Grand Kartal Otel’i küle çeviren ve ihmaller zinciriyle faciaya dönüşen yangında 78 kişi hayatını kaybetti.
Türkiye’yi yasa boğan bu olayın ardından başlatılan geniş çaplı soruşturmada 41 kişi gözaltına alındı; bunlardan 28’i tutuklanırken, 9’u daha sonra serbest bırakıldı.
VERDİĞİ BEYANLAR SALONU DUYGULANDIRDI
19’u tutuklu 32 sanığın yargılandığı davanın 5’inci gününde sanık savunmaları tamamlanırken, duruşmanın 6. gününde sanık savunmalarının ardından müşteki beyanlarına devam edildi.
Yangında 51 yaşındaki oğlu Yılmaz Sarıtaş ile torunları 13 yaşındaki Doruk ve 15 yaşındaki Nehir’i kaybeden Gülizar Sarıtaş ile Ali Sarıtaş, müşteki olarak beyanda bulundu.
Doruk ve Nehir’in annesi Duygu Can ise, verdiği beyanla salonda bulunanları duygulandırdı.
“SABAH KALKIYORUM RESİMLERLE KONUŞUYORUM”
Suçluların en ağır cezayı almasını istediğini söyleyen Gülizar Sarıtaş, “Yakınlarımın hayallerini yıktılar, çocuklarımın adını duyunca beynim karıncalanıyor. Vicdansızlar, katiller. Hepsinden şikayetçiyim, en ağır ceza hangisiyse çarptırılmasını istiyorum. Sabah kalkıyorum resimlerle konuşuyorum” dedi.
“BU KADAR VURDUMDUYMAZLIK OLMAZ, SİZ KENDİSİNİ KURTARMAK İSTİYORSUNUZ”
Suçluların kendilerini kurtarmak istediklerini kaydeden Ali Sarıtaş ise, şöyle konuştu:
Bunların hesabını kim verecek. Burada sırıtıyorsunuz, görmedim, duymadım, bilmiyorum diyorsunuz. Bu kadar vurdumduymazlık olmaz, siz kendinizi kurtarmak istiyorsunuz. Sizin evlatlarınız yok mu? Akıl var mantık var, ancak para gelsin başka bir şey gelmesin. Sizin pisliğinizi ancak adalet temizler. Şikayetçiyim.
“BEN ÇOCUKLARIMIN MEZARINA ÇİÇEK BIRAKIRKEN YANLARINDA KENDİME DE MEZAR ALDIM BENİ çEKSİN DİYE”
Çocuklarının mezarının yanında kendisi için mezar yeri aldığını söyleyen müşteki Duygu Can, şöyle konuştu:
Ben bir anneyim, aynı zamanda öğretmenim. Edep kelimesi ahlaktan gelir. Buradaki sanıkların hepsi en az lise mezunu, edepten sınıfta kalmışlar. Hayatım, umudum ve inancım kayboldu. 04.35’te bana bir ses kaydı bırakmış umudu tükendiğine dair, ‘Anne seni çok seviyorum’ diyor. Bunlardan bir kişi elindeki kurtarın, tahliye edin, boşaltın demiyor. Tercih etmediler ama benim oğlum büyüdü ve vedalaştı. Bugün ne söylesek eksik, ne ceza verirsek vereyim yarım ama yine de susmuyorum, başka çocuklar ölmesin, başka aileler üzülmesin.
Ben çocuklarımın mezarına çiçek bırakırken yanlarında kendime de mezar aldım beni çeksin diye. Bu bir ihmaller zinciri. Bu salon onların masumiyetini çekmek zorunda. Nehir, hukuk okumak istiyordu, savcı olacaktı. Ben herkesten şikayetçiyim. O gece yaşananlar görev kusuru değil, insanlık kusuru.
